Ёзувчи Саъдулла Сиёев 1939 йил 25 мартда Қозоғистониннг Туркистон шаҳри яқинидаги Қарноқ қишлоғида деҳқон оиласида туғилди. 1946—1956 йилларда Қарноқдаги ўрта мактабда, 1957—1962 йилларда Тошкент Давлат дорилфунунида ўқиди. Ўқишни муваффақиятли тамомлаган С. Сиёев дастлаб Тошкент радиосида, кейинчалик республика вақтли матбуоти, «Муштум» сатирик ойномасида ишлади. Ҳозирги кунда у Ўзбекистон уюшмаси Адабиёт жамғармаси бошқонидир.

Саъдулла Сиёев ижоди шеър ёзишдан бошланади. Унинг дастлабки шеъри 1956 йилда «Қизил Ўзбекистон» рўзномасида босилади. С.Сиёев шеърлар билан бир қаторда «Қиз боланинг панди» (1963), «Минг бир қилиқ» (1964), «Чархпалак» (1965), «Уйимизга меҳмон келди» (1966) каби ҳикоялари ҳам эълон қилинди. Шу ҳикояларида бугунги қишлоқларимиз ҳаёти, ёшлар севгиси яхшилик ва мурувват каби инсоний туйғулар улуғланади, Ёзувчининг биринчи ҳикоялар тўплами — «Қасам ичмаган йигит» 1970 йилда чоп этилди. Бу тўпламга унинг лирик ва ҳажвий-юмористик ҳикоялари киритилгандир. Шундан сўнг С. Сиёевнинг «Садаганг кетай» (1972), «Тўйлар муборак» (1975), «Ой бориб, омон кеелинг” (1976), «Оғир вазнли жанжалкаш», «Еркаклар учун эртаклар» каби ҳикоялар тўпламлари босмадан чиқди. Уларда ёзувчи замондошларимизнинг меҳнат фаолиятини, характери ва инсоний ҳистуйғуларини ардоқлайди.

Кейинги йилларда унинг қисса ва ҳикоялардан иборат «Ёруғлик» (1986), «Бепарво бўлмоқчиман» (1990) китоблари ҳамда «Аваз» (1987) романи ўқувчилар ҳукмига ҳавола этилди. Унинг энг сўнгти «Мажнунтолнинг новдаси» (1989) номли ҳикоя ва қиссалари Ҳамза номидаги мукофотга тавсия этилди. Рус тилида ҳам унинг «Снег на голову» (1988), «Сказки для мужчин» (1989) каби тўпламлари чоп этилди. Ҳозирги кунда адибнинг «Туркистонлик авлиё» номли тарихий романи чоп этилмоқда. Унда улкан бобокалонимиз Аҳмад Яссавий ҳақида ҳикоя қилинади.

С.Сиёев ҳикоялари рус, қозоқ, қирғиз, тожик тилларига таржима қилингандир. Айни чоғда у Михаил Зошченко, Леонид Ленч, Арк. Арканов, Г, Горин каби ёзувшларнинг кўплаб ҳикояларини ўзбек тилига таржима қилган.