Булардан ўзгаси ҳар азайимхон,

Елу жин дардига дармону қалқон.

Булар қимматин ҳам соз билиш керак,

Қай беморга таклиф ҳам қилиш керак.

Ишонмас дуохон сўзига табиб,

Дуохон табибга бўлмас ҳеч ҳабиб[1].

Табиб дармони ҳар бир дардга даво,

Дуохон афсуни билан пок ҳаво.